Prolog

          * soundrack *

                        " I won't let you go,now you know. I've been crazy for you all this time.."

May delikatnie uderzała w struny gitary,w każde słowo wkładała mnóstwo emocji. Równocześnie z napięciem śledziła twarz przyjaciółki.

-to było piękne. - oczy Friday lśniły z zachwytu. -  Masz wielki talent - pochwaliła dziewczynę. Na policzkach May pojawiły się rumieńce,jak zawsze gdy przyjaciółka ją komplementowała. Jej komplementy były najważniejsze.

- Wiesz co myślę ? - odezwała się po chwili Friday. - Powinnaś utrzeć nosy tym wszystkim sukom ze szkoły i wystąpić na wiosennym balu.

- Wyśmieją Mnie. To nie jest dobry pomysł. - powiedziała May. Blondynka uśmiechnęła się na te słowa. Podeszła bliżej do towarzyszki i ujęła jej twarz w swoje dłonie.

- Jeśli któreś z nich cię wyśmieję obiecuję,że wykastruję ich wszystkich i zrobię im piekło na ziemi.May zaśmiała się melodyjnie. 

-Jesteś najlepsza. -wyszeptała. Friday pogłaskała ją po policzku i podniosła sie z ławki.

- Muszę już iść - oznajmiła. - Umówiłam się z Tommy'm. Zabiera Mnie na przejażdżkę swoim nowym motocyklem. Spotkamy się jutro. - uściskała May na pożegnanie i odeszła.

Mam wrażenie,że kocham ją bardziej niż ona kocha mnie. - pomyślała May obserwując oddalającą się dziewczynę.

                                   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Nie wierzę w to,nie wierzę. Nerwowo wyrzucałam rzeczy z torebki w poszukiwaniu telefonu. Nie wierzę,zaraz usłyszę jej głos. Wszystko będzie dobrze - pocieszałam samą siebie. Wreszcie wyczułam zimną obudowę komórki. Pośpiesznie wystukałam jej numer i czekałam z niecierpliwością.

" Abonament jest nieosiągalny." Niemożliwe. Wybrałam numer jeszcze raz i kolejny raz.

" Cześć tu Friday,nie mogę teraz odebrać,ale jeśli cię lubię to oddzwonię niebawem". Na dźwięk jej głosu komórka wypadła mi z ręki. To niemożliwe. Zaraz oddzwoni. Poczekaj chwilę - uspokajałam samą siebie.

- Córeczko tak mi przykro. Friday była taka młoda. - poczułam dłoń mamy na swoim barku. - Wiem,że była twoją przyjaciółką - mówiła dalej.

- Ona żyje. Nie kłam ! Ona żyje i zaraz do mnie zadzwoni. Wszyscy kłamiecie ! - zaczęłam krzyczeć i miotać się wokół własnej osi ,tak długo aż upadłam. Ona żyje. To tylko chwilowa sytuacja. To niemożliwe. Wypadek na motocyklu. Niemożliwe. Tommy jest najlepszym nastoletnim kierowcą jakiego znam. Oni wszyscy się mylą. Zwinęłam się w kłębek i kołysałam. Mama cały czas do mnie mówiła,ale jej słowa do Mnie nie docierały. Jakby gubiły drogę po wyjściu z jej ust. Głaskała mnie po plecach,ale nie czułam jej ręki. Nie czułam niczego.

To taki wstęp do mojego opowiadania. Mam nadzieję,że w miarę Was zaciekawiłam i będziecie czytać dalej. Nie sugeruje Wam która dziewczyna jest która. Możecie wyobrażać sobie je jak chcecie. W każdym razie chciałabym byście śmiało wyrażali swoje opinie. To pomoże Mi się rozwijać. XoXo.